Zapisz się na bezpłatny newsletter
|
Taniec brzucha czyli bellydance.
Nazwa "taniec brzucha" czy bellydance nie jest jego nazwą oryginalną.
W krajach arabskich taniec ten nazywa się "raqs sharqi" co znaczy "taniec wschodni", "taniec orientalny" lub "raqs al hizzy". I tak powinniśmy go określać, ponieważ nie są to tylko ruchy brzucha, ale jak w każdym tańcu - całego ciała.
Nazwę "taniec brzucha" wprowadzono na 'zachodzie'. (statnio bardzo modne stało się określenie bellydance). Pierwszy raz użyto tego określenia w stosunku do tańca Ouled Nail tańczonego w miejscowości Bou Saada w Algierii. Charakteryzuje sie on poruszaniem tylko mięśniem przepony przez tancerkę.
Potem to określenie rozszerzono na wszystkie tańce z Północnej Afryki i Bliskiego Wschodu, które wiązały się z charakterystyczną pracą brzucha tancerki.
Taniec brzucha nie posiada spisanych reguł, jest sztuką żywą, która ciągle się rozwija i zmienia, choć ma wiele charakterystycznych ruchów.
Ważną zasadą jest to, że ruchy dzielą ciało na dwie części - od pasa w góre i od pasa w dół.
Jeśli tancerka wprawia w ruch górną część ciała - dolna posostaje nieruchoma ( czyli biodra)
I odwrotnie - poruszając biodrami ramiona pozostają w bezruchu (prócz ruchu 'fali' gdzie całe ciało wykonuje ruch 'falisty' z dołu do góry lub w drugą stronę).
Wykonując ruchy szyją - także nie porusza się tułów czy biodra.
Ruchy szyi (głowa nie przechyla się na boki - jest nieruchoma):
- z lewej na prawą ( ręce najczęściej są złożone dłońmi nad głową - wtedy ten ruch jest najlepiej widoczny)
- w tył i w przód - ręcę najczęściej są 'położone' pod brodą - wtedy ruch jest wyraźniejszy dla widza)
Tuchy tułowia (przy unieruchomionych biodrach) są wykonywane na boki bądź okrężne - w ścisłym powiązaniu z oddechem. Gdy tułów 'idzie' do przodu - wdech, gdy do tyłu - wydech - daje to lepszy efekt wizualny, ale nie tylko - jest dobrym ćwiczeniem dotleniającym.
Ruchy bioder (przy umieruchomionym tułowiu), również powiązane z oddechem:
1. ruch na boki ( najczęściej wykonywane stojąc na prostych w kolanach nogach, rozstawionych na ok. 1 stopę, stopy zwrócone palcami od siebie):
a) 1 ruch w lewo (wdech) - 1 ruch w prawo (wydech)
b) 2 ruchy w lewo (wdech) - 2 ruchy w prawo (wydech)
c) 3 ruchy w lewo (wdech) - 3 ruchy w prawo (wydech)
d) 4 ruchy w lewo (pierwsze dwa ruchy - wdech, drugie dwa - wydech) + 4 ruchy w prawo (pierwsze dwa ruchy - wdech, drugie dwa - wydech)
przy czym nie ważne czy wdech lub wydech - do jakiej strony jest przyporządkowany, ważne, aby każdy ruch był połączony z oddechem.
2. Ruchy okrężne bioder ( najczęsciej wykonywane na na lekko ugiętych w kolanach nogach,
rozstawionych na ok. 1 stopę, stopy zwrócone palcami od siebie):
a) ósemki poziome w tył - czyli tancerka kreśli biodrami ósemkę w poziomie - zakreśla koło biodrem odchylając je w jedną stronę mocno w tył, po czym taki sam ruch drugim biodrem itd...)
b) ósemki poziome w przód - tak jak wyżej, ale ruch biodrem zaczyna się od ruchu w bok i w tył, a następnie biodro idzie do przodu, po tym ruch następnym biodrem)
c) ósemki pionowe w górę:
jedno biodro ruchem okrężnym podnoszone jest w górę - gdy opada drugie biodro idzie w górę idt...( jak wchodzenie po schodach z wyeksponowanym ruchem bioder)
d) ósemki pionowe w dół:
tak jak wyżej ale ruch zaczyna się opadania biodra w dół ruchem okrężnym, gdy biodro wraca, drugie opada w dół ( jak schodzenie po schodach z wyeksponowanym ruchem bioder)
|